Praktyka ochraniania życia „Tse Thar”

„Ochranianie życia – praktyka przynosząca długowieczność pomożenie dobrobytu” jest powszechnie znana jako praktyka wykupywania i uwalniania zwierząt, które w przeciwnym razie zostałyby z pewnością zabite. Jak mówi wstęp do tekstu Dziamjanga Khjentse Łangpo „Chroniąc przed śmiercią ptaki, ryby (…) czy inne istoty przeznaczone do zabicia przedłużysz własne życie, nawet jeśli z jakiś powodów miało być krótkie. Ponadto działanie takie przynosi niewyobrażalne pożytki. (…) Mówiąc ogólnie znaczy to, że mając szlachetną motywację, chronimy przede wszystkim zwierzęta będące naszą własnością. Ani ich sami nie zabijamy, anie nie sprzedajemy innym ludziom, ale troszczymy się o nie. Wystarczy tylko to czynić, dedykując jednocześnie zasługę i modląc się w ich intencji, a osiągnie się właściwy cel.”

Praktyka uwalniania zwierząt bywa często wykonywana przy faktycznym wypuszczaniu do rzeki ryb wykupionych z hodowli lub ptaków albo gryzoni ze sklepów zoologicznych lub laboratoriów, jednak praktykując w Ośrodku skupiamy się na modlitwie. Wykupienie i wypuszczenie zwierząt przeznaczonych na śmierć, jest wspaniałe. Jednak bardzo szkodliwe dla ekosystemów, do których wpuszcza się te zwierzęta. Niestety są one bardzo chore i roznoszą nietypowe choroby spowodowane przez człowieka i życie w hodowli. Wypuszczenie ich do środowiska, które normalnie byłoby dla nich naturalne, prowadzi do zarażenia i często śmierci całego ekosystemu. Z tego powodu niestety nie możemy co miesiąc uwalniać zwierząt. Jednak kiedy tylko pojawi się możliwość przekazania zwierząt do sanktuarium lub wypuszczenia w miejscu, gdzie będzie to bezpieczne, będziemy tak działać. Ten sposób praktyki zasugerował nam Sangter Rinpocze.

Tekst można sobie wydrukować stąd: https://www.benchen.org.pl/images/pdf/Tse-tar-do-druku.pdf

W praktyce może uczestniczyć każdy.

polski