Medytacja Czenrezika

Zgodnie z życzeniem Kjabdzie Tengi Rinpocze główną praktyką wykonywaną w ośrodkach miejskich Bencien jest pudża Czenrezika, która rozwija współczucie i prowadzi medytującego do stanu Buddy. Każde spotkanie to wspólne śpiewanie tekstu, recytacja mantry i medytacja. Używamy tekstu „Praktyka Wielkiego Współczującego, przynoszącą istotom niezmierzony pożytek” skomponowanego przez tybetańskiego siddhę Thangtonga Gjalpo.

Mówi się, że Thangtong Gjalpo żył ponad 120 lat. Był wielkim aktywistą społecznym. W owym czasie bardzo niewiele mostów łączyło brzegi wielkich tybetańskich rzek, co niezwykle utrudniało komunikację i transport. Thangtong Gjalpo wybudował wiele nowych mostów, czym zyskał sobie miano Siddhy od Mostów lub Mistrza Żelaznych Mostów. Wykonał również wielką pracę na rzecz Dharmy.

Rdzenny tekst praktyki rozpoczyna się od udawania się po Schronienie i rozbudzanie bodhiczitty. Medytując nie tylko recytuje się słowa, ale także wspiera je wizualizacją, wyobrażając sobie to, o czym mówi tekst. Przyjmując Schronienie wyobrażamy sobie przed sobą Klejnoty Schronienia: wszyscy Guru, Buddhowie, Dharma, Sangha, Jidamy, Dakinie i pozostali. W nich wszystkich przyjmujemy Schronienie i przed nimi ślubujemy rozwijać bodhiczittę.

Bodhiczitta oznacza pragnienie i zamiar doprowadzenia wszystkich istot do Przebudzenia, do pełnego, niezmiennego szczęścia. W tym wypadku taka właśnie intencja powinna towarzyszyć praktyce Czenrezika. Pojawia się on ponad naszą głową oraz ponad głową każdej istoty w całej przestrzeni, która właśnie wraz z nami przyjęła Schronienie. Początkujący jednak mogą wizualizować Czenrezika tylko ponad swoją głową – żeby nadmiernie nie komplikować medytacji.

Zaczynamy od obrazu białego lotosu, który symbolizuje wyrzeczenie, pragnienie wolności. Na nim zaś pojawia się dysk księżyca, który reprezentuje względną bodhiczittę. Na dysku księżyca siedzi Szlachetny, Doskonały Czteroramienny Czenrezik. Ozdabiają go jedwabne szaty i klejnoty.

Wizualizowany ponad głową Czenrezik to nie tylko postać o określonym kształcie i kolorze. To przede wszystkim zogniskowana energia współczucia wszystkich Buddhów, a ponadto odbicie współczucia naszego Guru. Czenrezik jest zatem nieoddzielny od naszego Guru i uosabia wszystkie Klejnoty Schronienia, wszystkich Buddhów i Bodhisatwów. Energia połączonego współczucia ich wszystkich przybiera formę Czenrezika.

Skoro Czenrezik skupia w sobie całe współczucie Buddhów i Bodhisattwów, mamy do czynienia z energią ogromnej mocy, która promienieje wielobarwnym światłem. Niczym promienie słońca, które pokonują miliony kilometrów, by dotrzeć do ziemi, potężne światło miłości i współczucia wypływa z Czenrezika, by dotrzeć do wszystkich istot. Jeśli skoncentrujemy się na tej myśli, nasze serce z pewnością nie pozostanie niewzruszone. Ona może doprowadzić do pewnej przemiany naszej postawy. Wykonując praktykę Czenrezika w oparciu o to wzruszenie, mamy szansę rozwinąć prawdziwe, żywe współczucie. Takie podejście do praktyki jest dużo lepsze od drobiazgowego wizualizowania detali, przydatnego bardziej malarzom i twórcom posągów. Nie twórzmy więc ponad głową rzeźby. Zamiast tego spróbujmy połączyć się z żywą energią współczucia.

Kolejną częścią sadhany jest modlitwa do Czenrezika. Tutaj recytujemy tekst, który skomponował Bhikszu Pema Karpo – poprzednia inkarnacja Thangtonga Gjalpo. Modlitwa ta była też główną praktyką Thangtonga Gjalpo. Ponownie przywołujemy w wyobraźni postać siedzącego ponad naszą głową Czenrezika – uosobienie współczucia wszystkich Buddhów – i na tej właściwości głównie się koncentrujemy. To nie jest żadna osoba ani nawet bóstwo, tylko reprezentowana przez niego właściwość. Wyobraźmy sobie, że wielkie współczucie jest teraz obecne tuż ponad nami i szczególnie podczas recytacji słów modlitwy wzbudźmy w sobie wielki zachwyt i uznanie. Niech to współczucie napełnia nas radością. Teraz tylko o nim myślimy i do niego dążymy. Podczas modlitwy można złożyć dłonie.

Pod wpływem tej modlitwy do Wielkiego Współczucia wszystkich Buddhów oraz za sprawą radości i entuzjazmu, jaki w sobie wzbudziliśmy, z ciała Czenrezika zaczyna wypływać pięciobarwne światło, silniejsze niż do tej pory, które przenika wszystkie światy dziesięciu kierunków, oczyszczając ich mieszkańców i otoczenie. Usuwa wszelkie potencjalne katastrofy, zanieczyszczenie środowiska, wszystko, co wywołuje choroby i inne zagrożenia. Zaś przenikając istoty, usuwa ich wewnętrzne źródła cierpienia, wprowadzając je w doświadczenie Ciała, Mowy i Umysłu Czenrezika.

Teraz następuje recytacja sześciosylabowej mantry Czenrezika. Istnieje wiele wyjaśnień dotyczących znaczenia tej mantry, ale najbardziej esencjonalne to, to, że każda z jej sylab odpowiada wyzwalaniu istot z jednego z sześciu światów samsary.

Po wyrecytowaniu mantr, Czenrezik stapia się z nami, wypełniając całe nasze ciało. Nasze ciało, mowa i umysł stają się jednym z przebudzonym Ciałem, Mową i Umysłem Czenrezika. Niczym woda przelana do wody, stają się jednym ze współczuciem wszystkich Buddhów.

Ostatnim elementem praktyki jest dedykacja zasługi i życzenia, oby wszystkie istoty osiągnęły poziom Szlachetnego Czenrezika.

Wyjaśnienia na podstawie tekstu ze strony www.17karmapa.pl zredagowanego według nauk udzielonych przez Jego Świątobliwość Karmapę w 2015 r. w Niemczech.

polski